Dpiranusid’s Weblog

By: dpiranusid

ก.พ. 16 2010

ป้ายกำกับ:คราม, งาม, ทะเล, ฟ้า, มอง, สด, สดใส, สี, สีคราม, เรือ, เรือใบ, เห็น, แสน, แสนงาม, โอ้, ใบ, ใส, dpiranusid

หมวดหมู่: Uncategorized

2 ความเห็น

…โอ้ทะเลแสนงาม ฟ้าสีครามสดใส มองเห็นเรือใบ แล่นอยู่ในทะเล หาดทรายงามเห็นปู ดูสิดูหมู่ปลา กุ้งหอยนานาว่ายไปมาในทะเล… I Love You ณ ทะเล

ในเมื่อเผลอใจตอบตกลงหัวหน้าไปแบบไม่อายใคร ประมาณว่า “ใจง่าย” เลยก็ได้นะคะ สำหรับฉันนะ ใจง่ายแบบนี้ไม่กี่เรื่องหรอก ส่วนใหญ่จะเป็นเรื่องไปเที่ยวทั้งนั้น ตอบตกลงได้อย่างง่ายดายโดยไม่ต้องคิดอะไร ซึ่งงานที่ผ่านมา กิจกรรมสิคะ 11-13 กุมภาพันธ์ 2553 ที่ผ่านมา แพ็คกระเป๋าเก็บสัมภาระติดตามหัวหน้าอย่างพี่ไดฯ หัวหน้าที่เป็นเหมือนพี่สาวอีกคนเพราะอายุของหัวหน้าใกล้กันกับพี่สาวของฉันคะ ตามไปประชุมกับกระทรวงพลังงานไกลถึง จ.เพชรบุรี

ถึงแม้จะต้องประชุมหรือรับฟังเรื่องเครียดมากๆ อย่างวิกฤตของโรงไฟฟ้า และการเตรียมความพร้อมในการสร้างโรงไฟฟ้านิวเคลียร์ พลังงานทางเลือกในการผลิตกระแสไฟฟ้าในอนาคตโน้นอีก 20 ปีข้างหน้า คิดเพื่ออนาคต ทำเพื่อยุวชนรุ่นหลัง ฟังแล้วเครียด ถ้าหน่วยงานที่เกี่ยวข้องหลายฝ่ายไม่บอกความจริงกับประชาชน ไม่มีความจริงใจให้ ไม่พูดความจริงให้  ปรากฎเพราะจะด้วยเหตุผลส่วนตัวหรือทางการเมือง เลี่ยงการเผชิญหน้ากับประชาชน ปัญหาเกี่ยวกับพลังงานก็จะคาราคาซังแบบนี้ไปเรื่อยๆ คนที่รับภาระหนักเห็นจะเป็นเราทุกคนล่ะ นอกจากนี้เมื่อเกิดปัญหาคนที่จะปวดหัวไม่ยิ่งหย่อนไปคงจะเป็นคนศาล ซึ่งต้องทำหน้าที่ไกล่เกลี่ยความบาดหมางระหว่างทุกๆ คนให้ตกลงกันได้ เข้าใจกันได้ เพื่อร่วมกันพัฒนาประเทศ  แค่คิดก็เหนื่อยแล้ว แต่ความรู้สึกของฉัน ณ เวลานั้นน่ะ ขอพักผ่อนไปด้วยนะคะ

สำหรับ อ.ชะอำ ไม่เคยไปค่ะ ครั้งนี้ครั้งแรก ชอบจังชอบในหลายๆ อย่างของทะเลที่นี่ เหมือนเพลงที่โปรยด้านบนล่ะคะ ทะเลที่บ้านฉัน หาดสมิหลา ถ้าเราไม่ลุกร้ำธรรมชาติ ดูแลในแบบที่ไม่รบกวนธรรมชาติ รักษ์และห่วงแหน ไม่สร้างเขื่อนกลางทะเล กระแสน้ำคงไม่โหมกระหน่ำและกัดเซาะชายฝั่งอย่างในปัจจุบัน

ต้นสนที่ฉันจำได้ ตอนเล็กๆ ฝันว่าจะได้เห็นสนเติบโต ได้เห็นค่ะ ตอนต้นสนรากชี้ขึ้นฟ้า ตอนเด็กๆ ฉันจำได้ว่า พ่อกับแม่ ครอบครัวของฉันมักจะพาไปเที่ยวที่ทะเล ไปที่ไรก็จะเห็นเจ้านี้ ปูเสฉวน เห็นกระดองหมึกทะเล เห็นเปลือกหอยสวยๆ ตามผืนทราย มีแอ่งน้ำ ส่วนเว้าของชายหาดให้ลงไปวิ่งแล่นกระโดดไปมากับผืนทราย มีที่กว้างๆ ให้ขี่ม้าไปตามแนวกระแสน้ำหรือไม่ก็วิ่งตามระลอกคลื่นตามที่คลื่นลูกแล้วลูกเหล่าพัดเข้าหาฝั่ง ถ้าอยู่ที่ทะเลนานกว่านั้นหน่อย เย็นๆ ยามเย็นจริงๆ เตรียมไฟฉายให้พร้อม พับขากางเกงให้สั้นที่สุด ไปล่ะ ไปดูปูลมกันเถิด

ทั้งหมดที่ฉันพูดไป ถือว่าฉันโชคดีจังที่ได้เห็นบรรยากาศแบบนี้อีกที่ อ.ชะอำ เหมือนกันกับที่บ้าน เหมือนกันกับสิ่งแวดล้อมที่ฉันโตมา ตอนเด็กๆ สำหรับหาดทราย ทะเลที่ฉันไปทางใต้ฝั่งอ่าวไทยนอกจากจะมีหาดสมิหลาแล้ว ยังมีหาดทราย ทะเลอีกหลายแห่งที่ซ่อนตัวอยู่ในอำเภออื่นๆ อีกคะ เช่น อ.จะนะ อ.สะบ้าย้อย รวมไปถึง จังหวัดใกล้เคียง…อย่างทะเลน้อย…ที่นี้สวยไม่แพ้เมืองปากน้ำ นครสวรรค์เลยที่เดียว ช่วงเวลาที่เหมาะในการศึกษาธรรมชาติ ช่วงนี้เลยคะ ที่นั้นเต็มไปด้วยดอกบัว…ดอกบัวเต็มไปทั่วผืนน้ำ มีนกน้ำนานาชนิดและหลายสายพันธุ์…พูดแล้วอยากไปจัง จำได้ว่าตอนเรียน ม.ต้น โรงเรียนพาไปทัศนศึกษา แต่ศึกษาผิดเดือน ผิดฤดู เจอฝนไม่เห็นดอกบัวและนกน้ำ…ไม่เป็นไร ไปใหม่ก็แล้วกัน ถ้าพลาดอีก…ยังมีโอกาสเสมอล่ะที่จะได้ไป ดีไม่มีเร็วๆ นี้ฉันอาจกลับไปอยู่ในที่จากมาก็ได้ ใครจะไปรู้…อนาคตคือการคาดเดาไม่ได้ ถ้าเราทำวันนี้ดีที่สุด อนาคตจะเป็นอย่างไรก็สุดแต่จะคาดการณ์ได้

ภาพสวยๆ จากหาดชะอำ คงต้องรอหน่อยนะคะ ให้เพื่อนยืมอุปกรณ์ถ่ายภาพไปทั้งชุดรวมไปถึงการ์ดอ่านข้อมูลด้วย ปลายสัปดาห์หน้าคงจะได้โหลดข้อมูล และเห็นภาพสวยๆ กันล่ะ ภาพอาจจะสวยไม่ร้อยเปอร์เซนต์นะคะ แต่ฉันว่าโทรศัพท์รุ่นนี้คงไม่ทำให้ผิดหวังล่ะ เกือบไปแล้วเหมือนกัน มันเกือบจมน้ำตอนที่คลื่นลูกหนึ่งซัดเข้าหาฝั่ง ^-^ อิอิ

แวะไปดูภาพประกอบได้ค่ะที่ http://dpiranusid.multiply.com เร็วๆ นี้